www.stephanie-davidson.com

www.nicolasvial-peintures.com

marcella-tamayo.com

www.flipacoin.eu

www.dept-h.co.uk

pandemiafanzine.com

Już po raz 22 zaprezentowaniem wystawy konkursowej i ogłoszeniem nazwisk laureatów otwarto Międzynarodowe Biennale Plakatu w Muzeum Plakatu w Wilanowie. W odbywającym się co dwa lata konkursie, zarówno profesjonaliści jak i młodzi projektanci z 50 krajów nie dali jury łatwego zadania. Do konkursu zgłosili blisko 3,5 tysiąca prac, co jest jak do tej pory rekordem. Z jednej strony zmusiło to jurorów do wytężonej pracy, z drugiej może tylko cieszyć, że Biennale zyskuje taką popularność.

Jury w składzie Cao Fang (Chiny), Alejandro Magallanes (Meksyk), Finn Nygaard (Dania), Marian Oslislo (Polska), Gunter Rambow (Niemcy – przewodniczący jury) i Monika Zawadzka (Polska) przyznało nagrody w kategoriach: plakat ideowy, reklamowy, kulturalny i kategoria specjalna “Chopin na nowo” oraz Złoty Debiut im. Henryka Tomaszewskiego przeznaczona dla młodych plakacistów.
Dodatkowym wyróżnieniem była Nagroda Specjalna ufundowana przez Międzynarodową Radę Stowarzyszeń Grafików Projektantów ICOGRADA – stałego patrona Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Nagroda Honorowa im. Józefa Mroszczaka przyznawana przez rektora warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Główna część wystaw i imprez zlokalizowana jest w Muzeum Plakatu w Wilanowie (do 31.08.2010 r.) lecz również na terenie Warszawy jest organizowanych wiele wystaw towarzyszących.
I tak wystawę plakatów z kategorii specjalnej „Chopin na nowo” będzie można oglądać w Łazienkach Królewskich (do 12.09.2010 r.), zaś ogrodzeniem parku zawładną reprodukcje z historii plakatu chopinowskiego. Galeria Akademii Sztuk Pięknych przy Krakowskim Przedmieściu zaprezentuje prace z kategorii Złoty Debiut (do 19.06.2010 r.), a ASP przy ul. Spokojnej plakaty członków Jury 22. MBP oraz Laureatów poprzedniej edycji konkursu.

W ramach imprez towarzyszących będzie można zobaczyć m.in. wystawę plakatu chińskiego, brazylijskiego oraz międzynarodowego projektu poświęconego alfabetowi Bułgarii „The letters of Bulgaria Alphabet of Europe”.

Muzeum Plakatu w Wilanowie zaprasza:
wtorek – niedziela: 10.00 -16.00
poniedziałek: 12.00 -16.00

Więcej informacji dotyczących samej wystawy i imprez towarzyszących na www.postermuseum.pl

Laureaci

Plakat ideowy:

Złoty medal: Maja Wolna (Polska), tytuł: Odsłona 7.

Srebrny medal: Jianping He (Niemcy), tytuł: Globalne ocieplenie.

Brązowy medal: István Orosz (Węgry), tytuł: Naród.

Wyróżnienie Honorowe: Marcin Mroszczak (Polska), tytuł: Warszawa 4 czerwca ’89-’09.

Wyróżnienie Honorowe: Mieczysław Wasilewski (Polska), tytuł: Gdzie jest mój głos?.

Plakat promujący kulturę:

Złoty medal: Michel Quarez (Francja), tytuł: Bobigny-Forney.

Srebrny medal: Melchior Imboden (Szwajcaria), tytuł: Portrety grafików. Plakaty Melchiora Imbodena. Chiny.

Brązowy medal: Leszek Żebrowski (Polska), tytuł: Była Żydówka, nie ma Żydówki.

Wyróżnienie Honorowe: Eric Beloussov (Rosja), tytuł: Hałas i wściekłość.

Wyróżnienie Honorowe: Stephan Bundi (Szwajcaria), tytuł: Tartuffe.

Wyróżnienie Honorowe: Kazuhiro Kikuch (Japonia), tytuł: Niewola.

Plakat reklamowy:

Złoty medal: Sagmeister Inc. (Stefan Sagmeister, Joe Shouldice, Richard The) (USA), tytuł: Buttonfly.

Srebrny medal: Takashi Miyake (Japonia), tytuł: Barwiąc to na własny kolor.

Brązowy medal: Yoshito Kubota (Japonia), tytuł: Sucha moc. Reklama farby szybkoschnącej.

Debiuty:

Złoty Debiut IM. Henryka Tomaszewskiego: Lee Bob (Chiny), tytuł: Kocham Chiny

Wyróżnienie Honorowe: Takahiro Eto (Japonia), tytuł: Wielki turniej sumo.

Kategoria specjalna „Chopin na nowo”:

Złoty medal: Nancy Skolos, Thomas Wedell (USA), tytuł: 200. Rocznica urodzin Fryderyka Chopina. 2010.

Wyróżnienie Honorowe: Ryszard Kajzer (Polska), tytuł: Chopin.

Nagroda Specjalna – ICOGRADA EXCELLENCE AWARD:

Kari Piippo (Finlandia), tytuł: W hołdzie Shigeo Fukuda.

Nagroda Honorowa

im. Józefa Mroszczaka przyznawana przez rektora ASP w Warszawie: Anna Chorzępa (Polska), tytuł: Za komuny było lepiej.

Intro

Przeglądając internet w poszukiwaniu unikatowych gitar, natknąłem się na strony ze zdjęciami instrumentów wykonanych przez Williama “Grita” Laskina. Nie ukrywam, że znudzony oglądaniem wielu podobnych do siebie gitar, myślałem, że już nic mnie mile nie zaskoczy. I wtedy zobaczyłem coś, co sprawiło, że pojawił się uśmiech na mojej twarzy… Nie dość, że z pięknie wykonaną grafiką, to jeszcze w jaki sposób. Ale to nic dziwnego, biorąc pod uwagę z kim mamy do czynienia.

Bridge

William “Grit” Laskin jest kanadyjskim lutnikiem, muzykiem, fotografem, ilustratorem i twórcą niesamowitych, unikatowych gitar. Uznawany za jednego z największych artystów w Ameryce Północnej wykorzystującym w twórczości intarsję. Jego gitary były eksponowane jako dzieła sztuki w wielu muzeach i galeriach. A patrząc na to z jaką pieczołowitością są wykonane, wcale się nie dziwię. Gitary nie tylko świetnie wyglądają, lecz mają też znakomite walory akustyczne i doskonale brzmią, co sprawia, że są poszukiwane przez muzyków i kolekcjonerów.

Verses

Patrząc na jego prace dostrzega się doskonały warsztat i precyzję wykonania. Intarsje te miałyby wartość już nawet kiedy ich podłożem byłby papier czy płótno a medium farba. Wiedząc jednak, że są wykonane z fragmentów muszli i masy perłowej, pozostaje tylko pochylić czoła nad kunsztem i pracą włożoną w każdy detal obrazu. Perfekcja rysunku, pewna kreska, wykorzystanie walorów masy perłowej jako “farby” sprawia wrażenie, jakbyśmy oglądali srebrzyście mieniące się witraże.
Sam format z jakim musiał zmierzyć się artysta mając do dyspozycji wąski gryf i główkę gitary, nie daje wiele miejsca dla tworzonych obrazów i jest dużym wyzwaniem dla ustawiania kompozycji obrazu.
w pewnej chwili przemknęło mi przez myśl porównanie tych grafik z racji drewnianego podłoża do deseczek kuchennych malowanych przez “domorosłych Nikiforów”, lecz w tym przypadku raczej porównałbym je do misternie wykonanych prawosławnych ikon.

Ponieważ Laskin sam jest doskonałym muzykiem, wiele motywów które uwiecznia na swoich gitarach oscyluje również w kręgu muzyki. (na zdjęciu Stephan Grapelli i Django Rheinhardt)

Coda

Zastanawiałem się ostatnio czy pozostały jeszcze niezaanektowane pola ekspansji grafiki (w dobie kultury wizualnej). Korpusy gitar juz dawno “poległy” pod ostrzałem aerografów. Natomiast gryf był eksploatowany raczej oszczędnie. Jedne z niewielu przykładów zdobionego inaczej niż tradycyjnie gryfu, jakie przychodzą mi na myśl, to model JEM Ibaneza i np. Lucille model BB Kinga Gibsona. Ale to było jakby nieśmiałe badanie gruntu i możliwości. Laskin postawił krok dalej równocześnie wysoko zawieszając poprzeczkę.

Zdjęcia: www.williamlaskin.com