Tak jak podziwiałem sztychy starych mistrzów grafiki warsztatowej, tak w tej chwili podziwiam prace Bartka Kosowskiego. Perfekcyjny rysunek, gdzie każda linia wygląda jakby była elementem wielkiego planu, w którym nic nie zostało pozostawione przypadkowi.

Gdybyś miał wymienić kilku autorów, których prace wywarły na Ciebie największy wpływ i krótko opisać co w nich takiego znalazłeś; to kogo byś wybrał?

Jest wielu autorów, których prace wywierają na mnie wielkie wrażenie. Pierwsze dwa miejsca od kilku lat zajmują z pewnością James Jean i Ashley Wood. Ten pierwszy za to, że w niesamowity sposób potrafi łączyć tradycyjny rysunek z photoshopem, budując niesamowity baśniowo-komiksowy klimat. Prace Wooda z kolei mają niespotykaną spontaniczność – zarówno jego rysunki jak i malarstwo są strasznie ekspresyjne i charakteryzują się tym swobodnym „czymś”, na co sam nigdy nie mogę się zdobyć w swoich pracach.

No i są jeszcze bracia Asaf i Tomer Hanuka, których kolory i kompozycja w połączeniu z uproszczoną komiksową kreską po prostu zabijają.

Oprócz nich mógłbym wymienić jeszcze wielu twórców. Ostatnio widziałem na żywo prace Luciana Freuda i byłem pod ogromnym wrażeniem „mięsistości” tych prac. Ten człowiek to geniusz.

A gdybyś miał wymienić kogoś z naszego kraju?

Pierwsze dwie osoby, które przychodzą mi do głowy to dwaj współcześni polscy twórcy komiksowi, a mianowicie Przemek Truściński i Krzysztof Gawronkiewicz. Pierwszego lubię za jego świetną swobodną kreskę, a drugiego za…. chyba jeszcze lepszą kreskę od tego pierwszego. Komiks “Achtung Zelig” wydany w 2004 roku z rysunkami Krzyśka Gawronkiewicza to mój ulubiony polski album komiksowy od czasu “Sznikla” Rosińskiego. Większość kadrów z “Zeliga” to gotowy materiał na grafikę warsztatową. Wracam do niego co jakiś czas i za każdym razem myślę sobie, że też bym tak chciał.

Co takiego ostatnio widziałeś (wystawa,komiks,itp.), co było dla Ciebie odkryciem?

Tak jak już wspominałem, widziałem ostatnio wystawę Luciana Freuda i mimo iż znałem go już dużo wcześniej, na żywo zrobił on na mnie kolosalne wrażenie. Grubo nakładana farba, mięsistość ciała, dobór barw – wszystko to składa się na prace o niespotykanej sile. Ogromnym atutem wystawy było pokazanie na niej zdjęć z pracowni malarza, na których zobaczyć można było jego proces twórczy. Na niektórych zdjęciach widać było zarówno modelkę jak i płótno, co w świetny sposób pokazywało geniusz Freuda. Jego prace są tworzone z natury, a mimo to nie są do końca realistyczne (a może właśnie są realistyczne aż do bólu…).

Studiowałeś na ASP w Łodzi na kierunku grafika artystyczna, co dały te studia?

Myślę, że po pierwsze pozwoliły mi otworzyć się na trochę inną sztukę. Przed nimi byłem całkowitym negatem jeśli chodzi o sztukę abstrakcyjną, konceptualną i takie tam. Teraz, choć ciągle uważam, że spory procent proponowanej sztuki współczesnej to bardziej marketing danego twórcy niż jakakolwiek wartość, potrafię stanąć przed jakąś pracą współczesną w galerii i totalnie się nią zachwycić.

Dodatkowo, jeśli chodzi o moje własne prace to studia te pozwoliły mi poznać podstawy kompozycji (o której totalnie nie miałem pojęcia) i dopracować swoją własną kreskę. Tworząc akwaforty do dyplomu nauczyłem się tego, że każda kreska musi być przemyślana i że nie można tak sobie czegoś „bazgrnąć”.

Twój podstawowy warsztat pracy to?

Podstawą są ołówki techniczne 0,3mm i rysiki różnej twardości. Dość trudno je u nas kupić, więc zawsze przywożę je z różnych dziwnych miejsc, które odwiedzam. Mam nawet swój ulubiony – jest to metalowy Graphgear 1000 Pentela. Jest ładny i bardzo dobrze leży w dłoni. Z klasycznych rzeczy poza ołówkami są jeszcze tempery. Jeśli chodzi o mniej tradycyjne środki to czasem używam zeskanowanych plam zrobionych na przykład herbatą lub różnych tekstur, które uzyskuję skanując serwetki lub koszule. No i oczywiście jest jeszcze photoshop, w którym zawsze nakładam kolory.

Większość ilustracji powstających obecnie zapisana jest w postaci cyfrowej. Jaki jest twój stosunek do tej formy zapisu, dawniej istniał jeden oryginał wykonany na papierze? Teraz, gdy idziesz na wystawę dominują wydruki. Czy istnieje jeszcze różnica pomiędzy jednym, a drugim?

Moim zdaniem istnieje ogromna różnica między mediami tradycyjnymi i cyfrowymi. Choć sam nakładam kolory w Photoshopie, nie wyobrażam sobie pracy tylko z komputerem. Dla mnie podstawą ciągle jest ręczny rysunek. Komputer jest oczywiście narzędziem, które w znacznym stopniu skraca czas pracy i jest to niezmiernie ważne w tworzeniu na zlecenie, gdzie kilka “ctrl + z” zastąpić może czasem kilka godzin żmudnego rysowania. Niemniej jednak osobiście dopiero patrząc na odręczny rysunek lub sposób kładzenia farby na płótno jestem w stanie docenić, czy ktoś ma “to coś”. Osobiście największe emocje na wystawach wciąż wzbudzają we mnie prace tradycyjne – malarstwo, grafika, rysunek, bo mam świadomość jak ogromną ilość czasu trzeba poświęcić, by stworzyć tego typu dzieła.

Szkicujesz z natury czy korzystasz ze zdjęć?

Niestety korzystam ze zdjęć. Prawda jest taka, że dostając zlecenie na ilustrację masz określony deadline i nie możesz sobie pozwolić na luksus rysowania z natury, bo to po prostu zabiera dużo więcej czasu. Robisz więc sobie lub komuś znajomemu zdjęcie i wykorzystujesz je jako bazę do rysunku.

Niestety? To znaczy, że chciałbyś się obyć bez nich?

I tak i nie. Z jednej strony czasem brakuje mi rysowania z natury, bo pamiętam jeszcze to wspaniałe uczucie siedzenia przy sztaludze, mierzenia proporcji i spędzania dziesięciu godzin na studiowaniu anatomii modela lub modelki. Z drugiej strony jednak nie mam jakichś ortodoksyjnych poglądów na technologię i uważam, że nowinki techniczne (jeśli do takich można zaliczyć aparat cyfrowy:) są po to, by nam pomagać w pracy.

Ile czasu potrzebujesz na wykonanie gotowego rysunku?

To zależy. Jeśli jest to coś co robię dla siebie – mogą to być tygodnie. Rysuję, odstawiam, znów do tego wracam i tak można w nieskończoność. Jeśli chodzi o prace do gazet to zazwyczaj wydawca określa termin, w jakim trzeba to zrobić. Moim rekordem była ilustracja, na którą zlecenie dostałem o 20:00 i trzeba ją było dostarczyć do południa następnego dnia. Jeśli się nie śpi całą noc, jest to wykonalne.

Czy masz ulubioną cześć ludzkiego ciała, od której zaczynasz rysować postać? Od czego zaczynasz rysunek postaci?

Najczęściej zaczynam rysunek od lewej pachy lub prawego podudzia… a tak poważnie to nigdy się nad tym nie zastanawiałem, więc chyba nie ma takiej części.

Lubisz pracować na zlecenie?

Lubię. Przyczyn jest kilka. Po pierwsze – mogę połączyć przyjemne z pożytecznym – rysuję i ktoś mi za to płaci. Po drugie – każde zlecenie to wyzwanie – dostajesz tekst i musisz go wizualnie zinterpretować. Wyszukać to, co najważniejsze i pokazać to w taki sposób, żeby zachęcić czytelnika do sięgnięcia po niego. Oczywiście ma to też swoje wady, której podstawową jest limit czasowy. Najczęściej termin wykonania ilustracji jest bardzo krótki i trzeba się ostro napracować, żeby zdążyć na czas.

Jak to jest z pracami na zlecenie, dostajesz temat i co dalej?

Wygląda to zazwyczaj tak: dostaję mejlem tekst do zilustrowania i (najczęściej, choć nie zawsze) wymagany format pracy. Czytam tekst podkreślając kluczowe fragmenty i szkicując już najczęściej jakieś pierwsze pomysły. Następnie czytam raz jeszcze i decyduję się już na coś. Robię pierwsze szkice, kombinuję z kompozycją kadru. Pytam swoja dziewczynę (a czasem również znajomych), które wersje wydają im się najciekawsze i zabieram się do konkretnego rysowania. Czasem też robię wcześniej zdjęcia, które wykorzystuję jako podstawę rysunku. Kiedy rysunek jest gotowy, skanuję go i zaczynam nakładać kolor (a czasem też jakieś faktury lub plamy) w photoshopie. Gdy wszystko wydaje się gotowe i mam na to czas, daję sobie trochę przerwy, aby móc spojrzeć na ilustrację „na świeżo” i po jakimś czasie poprawiam to, co wydaje mi się nie grać. Kiedy wszystko jest gotowe, zapisuje jako JPG, puszczam mejlem do wydawcy i czekam na publikację. Później biegnę do kiosku, wykupuję wszystkie gazety i jestem szczęśliwy przez jakieś dwie godziny. Potem zaczynam doszukiwać się wad i „niedoróbek” i łapię doła. Hehe….

Wymarzone zlecenie?

Jeśli z chodzi o wymarzone zlecenie to mogłyby to być zrobienie ilustracji na okładkę płyty jednego z zespołów, które lubię lub chociaż stworzenie ilustracji dla takich pism jak Rolling Stone czy Spin. A tak na serio to chciałbym po prostu dojść do tego, by być w stanie utrzymywać się tylko i wyłącznie z ilustracji.

Linki

Strona Bartka Kosowskiego – http://www.bartoszkosowski.com/

Blog – http://kosowski.blogspot.com/

Adobe prawie zmonopolizowało ten rynek, wchłaniając Aldusa i Macromedię, które stworzyły i rozwijały takie programy, jak PageMaker i Freehand. Żal mi szczególnie tego ostatniego, który po przejęciu Macromedii przez Adobe, został wyrzucony na śmietnik. Po wycięciu konkurencji od razu stwardniała polityka cenowa Adobe i jej podejście do użytkowników starszych wersji programów w kwestii uaktualnień. Ma to oczywiście swoje dobre strony, powstało spójne środowisko pracy oferujące łatwą wymianę danych, choć cena tego jest moim zdaniem zbyt wysoka; a pamiętam jak Photoshop 4.0 (pełną wersję do komercyjnego użytku) można było nabyć wraz ze skanerem Umaxa za 800 zł (brutto).

Inkscape

Inkscape jest edytorem grafiki wektorowej, odpowiednikiem programów: Ilustrator, FreeHand i Corel. Do edycji i zapisu plików wykorzystuje standard SVG (Scalable Vector Graphic), który uzyskał rekomendację W3C.

Dostępne są wersje dla Windows, Mac OS X i Linuksa,  jest również do pobrania polska wersja językowa.

Do czego go używać?

Projektowanie znaków, ilustracja i info-grafika, projektowanie stron www.
Inkscape sprawdzi się w każdej z tych specjalizacji jako samowystarczalne narzędzie. Jego zestaw funkcji w niczym nie ustępuje komercyjnym programom.
Nie polecałbym tego programu tym, którzy korzystają przy pracy głównie z tabletu. Pod tym względem Inkscpae jest dość kapryśny, a przynajmniej u mnie tak to wyglądało. Dla tych, którzy nie tworzą grafik w taki sposób, może się on stać podstawowym narzędziem pracy albo bardzo pomocnym dodatkiem.
Wadą jest również brak współpracy z kolorami z systemu Pantone.

Co jest fajnego?

Przezroczystość w przejściu tonalnym

Nie tylko obiekty mogą być przezroczyste. Przezroczystość można w wygodny sposób zdefiniować również dla wybranych kolorów np. w przejściu tonalnym w danym obiekcie, bez potrzeby tworzenia masek z kanałem alfa.

Polecenie “Wiersze i kolumny”

Oprócz funkcji wyrównywania-rozmieszczenia obiektów (align), oferującej standardowe opcje, jest również polecenie “Wiersze i kolumny” pozwalające na porządkowanie obiektów w zespoły tworzące tabelaryczny układ o zdefiniowanych przez użytkownika właściwościach takich jak ilość wierszy i kolumn, odstępy pomiędzy obiektami itp.

Krzywa “Spiro”.

Bez wnikania w matematyczną definicję tego rodzaju krzywej powiem tylko, że jest to taki “myk”, który z każdej kulfoniastej krzywej może zrobić wysmakowanego esa-floresa. Jeśli nie zamienimy krzywej Spiro na zwykłą krzywą możemy ją edytować przemieszczając jej węzły a pozostałe będą się same dostosowywały, tak by flores był narysowany idealnie gładką linią.

Przydatne skróty klawiaturowe.

Ctrl + prawy klawisz myszy PPM (wciśnięty) – przesuwanie obszaru roboczego.

Ctrl + PPM kliknięcie (można również skorzystać z kliknięcia w “+”) – powiększenie

Ctrl + Shift + PPM kliknięcie (można również skorzystać z kliknięcia w “-”) – pomniejszenie

Shift + “#” – wyświetlenie/ukrycie siatki

Shift + “|” – wyświetlenie/ukrycie linii pomocniczych

“%” – włączenie/wyłączenie przyciągania

“1″ – powiększenie 100%

“2″ – powiększenie 50%

“4″ – pokaż wszystkie obiekty

“5″ – pokaż całą stronę

“6″ – pokaż całą szerokość strony

Dwukrotne kliknięcie LPP w zgrupowane obiekty – rozgrupowanie

Linki

www.inkscape.org – oficjalna strona programu Inkscape

dokumnetacja –  obszerna polska dokumentacja z licznymi przykładami

Już po raz 22 zaprezentowaniem wystawy konkursowej i ogłoszeniem nazwisk laureatów otwarto Międzynarodowe Biennale Plakatu w Muzeum Plakatu w Wilanowie. W odbywającym się co dwa lata konkursie, zarówno profesjonaliści jak i młodzi projektanci z 50 krajów nie dali jury łatwego zadania. Do konkursu zgłosili blisko 3,5 tysiąca prac, co jest jak do tej pory rekordem. Z jednej strony zmusiło to jurorów do wytężonej pracy, z drugiej może tylko cieszyć, że Biennale zyskuje taką popularność.

Jury w składzie Cao Fang (Chiny), Alejandro Magallanes (Meksyk), Finn Nygaard (Dania), Marian Oslislo (Polska), Gunter Rambow (Niemcy – przewodniczący jury) i Monika Zawadzka (Polska) przyznało nagrody w kategoriach: plakat ideowy, reklamowy, kulturalny i kategoria specjalna “Chopin na nowo” oraz Złoty Debiut im. Henryka Tomaszewskiego przeznaczona dla młodych plakacistów.
Dodatkowym wyróżnieniem była Nagroda Specjalna ufundowana przez Międzynarodową Radę Stowarzyszeń Grafików Projektantów ICOGRADA – stałego patrona Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Nagroda Honorowa im. Józefa Mroszczaka przyznawana przez rektora warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Główna część wystaw i imprez zlokalizowana jest w Muzeum Plakatu w Wilanowie (do 31.08.2010 r.) lecz również na terenie Warszawy jest organizowanych wiele wystaw towarzyszących.
I tak wystawę plakatów z kategorii specjalnej „Chopin na nowo” będzie można oglądać w Łazienkach Królewskich (do 12.09.2010 r.), zaś ogrodzeniem parku zawładną reprodukcje z historii plakatu chopinowskiego. Galeria Akademii Sztuk Pięknych przy Krakowskim Przedmieściu zaprezentuje prace z kategorii Złoty Debiut (do 19.06.2010 r.), a ASP przy ul. Spokojnej plakaty członków Jury 22. MBP oraz Laureatów poprzedniej edycji konkursu.

W ramach imprez towarzyszących będzie można zobaczyć m.in. wystawę plakatu chińskiego, brazylijskiego oraz międzynarodowego projektu poświęconego alfabetowi Bułgarii „The letters of Bulgaria Alphabet of Europe”.

Muzeum Plakatu w Wilanowie zaprasza:
wtorek – niedziela: 10.00 -16.00
poniedziałek: 12.00 -16.00

Więcej informacji dotyczących samej wystawy i imprez towarzyszących na www.postermuseum.pl

Laureaci

Plakat ideowy:

Złoty medal: Maja Wolna (Polska), tytuł: Odsłona 7.

Srebrny medal: Jianping He (Niemcy), tytuł: Globalne ocieplenie.

Brązowy medal: István Orosz (Węgry), tytuł: Naród.

Wyróżnienie Honorowe: Marcin Mroszczak (Polska), tytuł: Warszawa 4 czerwca ’89-’09.

Wyróżnienie Honorowe: Mieczysław Wasilewski (Polska), tytuł: Gdzie jest mój głos?.

Plakat promujący kulturę:

Złoty medal: Michel Quarez (Francja), tytuł: Bobigny-Forney.

Srebrny medal: Melchior Imboden (Szwajcaria), tytuł: Portrety grafików. Plakaty Melchiora Imbodena. Chiny.

Brązowy medal: Leszek Żebrowski (Polska), tytuł: Była Żydówka, nie ma Żydówki.

Wyróżnienie Honorowe: Eric Beloussov (Rosja), tytuł: Hałas i wściekłość.

Wyróżnienie Honorowe: Stephan Bundi (Szwajcaria), tytuł: Tartuffe.

Wyróżnienie Honorowe: Kazuhiro Kikuch (Japonia), tytuł: Niewola.

Plakat reklamowy:

Złoty medal: Sagmeister Inc. (Stefan Sagmeister, Joe Shouldice, Richard The) (USA), tytuł: Buttonfly.

Srebrny medal: Takashi Miyake (Japonia), tytuł: Barwiąc to na własny kolor.

Brązowy medal: Yoshito Kubota (Japonia), tytuł: Sucha moc. Reklama farby szybkoschnącej.

Debiuty:

Złoty Debiut IM. Henryka Tomaszewskiego: Lee Bob (Chiny), tytuł: Kocham Chiny

Wyróżnienie Honorowe: Takahiro Eto (Japonia), tytuł: Wielki turniej sumo.

Kategoria specjalna „Chopin na nowo”:

Złoty medal: Nancy Skolos, Thomas Wedell (USA), tytuł: 200. Rocznica urodzin Fryderyka Chopina. 2010.

Wyróżnienie Honorowe: Ryszard Kajzer (Polska), tytuł: Chopin.

Nagroda Specjalna – ICOGRADA EXCELLENCE AWARD:

Kari Piippo (Finlandia), tytuł: W hołdzie Shigeo Fukuda.

Nagroda Honorowa

im. Józefa Mroszczaka przyznawana przez rektora ASP w Warszawie: Anna Chorzępa (Polska), tytuł: Za komuny było lepiej.

Był drukiem mającym najczęściej charakter informacyjny, oszczędnym w formie, skupionym na tekście jako głównym elemencie graficznym przekazu. Jeśli na afiszu znajdowała się grafika, była z reguły formą drugorzędną ograniczającą się do prostych form. Zazwyczaj były to linie, ornamenty czy logo. Charakterystycznym elementem afisza była typografia zbudowana z liter o dużej punktacji, prostej formie zoptymalizowanej pod kątem czytelności nadrukowywana na jasnych tłach.

I wydawało się, że definitywnie zniknął z ulic. Nieliczne znalazly schronienie w pracowniach artystów, prywatnych zbiorach czy piwnicach muzeów sztuki. Lecz wtedy zobaczyłem to… Gdzieś na drugim końcu świata tli się jeszcze iskierka, słychać “klikanie” składanych przez zecerów ołowianych odlewów czy ręcznie wykonanych drewnianych liter i stukot maszyny drukarskiej.
Współczesne bezduszne maszyny drukarskie wyplują z siebie tysiące perfekcyjnych, identycznych jak bliźniacy jednojajowi wydruków w kilka minut, lecz gdzie im się równać z tym. To jest jak magia. Zobaczcie sami…

Grafica Fidalga,  São Paulo, Brazylia

Dla tych, którym to rozwiązanie przypadło do gustu, przygotowałem polską wersję językową indexhibit wraz z opisem instalacji, do której dołączyłem dodatkowy szablon Inpink-black (zobacz DEMO).

Starałem się możliwie dokładnie opisać instalację i wstępne skonfigurowanie strony, tak by osoby, które nie znają się na tym, mogły spróbować samodzielnie zainstalować indexhbit i zbudować w nim swoje portfolio.

Wymagania:

• Linux/Apache serwer (nie działa w konfiguracji Win/Apache)
• PHP4+
• Baza danych: MySQL 3.23 lub nowsza

Do instalacji będą potrzebne:

• database host (adres serwera bazy danych np. localhost)
• nazwa bazy danych
• użytkownik bazy danych
• hasło bazy danych
• program FTP (np. Total Commander)

Instalacja

Pobierz i rozpakuj na swoim komputerze plik indexhibitv070e-PL.zip wraz z podkatalogami.

Przy pomocy programu FTP wgraj na serwer całą zawartość folderu /indexhibitv070e-PL (bez folderu indexhibitv070e-PL) do folderu gdzie ma znajdować się Twoja strona (np. / public_html).

Przed instalacją należy zmienić atrybuty dla folderów /files, /gimgs oraz /config na 775 lub 777 (mniej bezpieczne) w zależności od ustawień serwera.

Jeśli nie wiesz jak to zrobić, skorzystaj z programu FTP np. Total Commander, zaznacz myszką folder i znajdź w menu polecenie “Zmień atrybuty” lub “Chmode”.

Folder /gimgs znajdziesz w folderze /files, a folder /config w /ndxz-studio.

W przeglądarce wpisz adres: http://twoja_domena/ndxz-studio/install.php
Powinien pojawić się poniższy ekran.

Wybierz język polski i przyciśnij klawisz NEXT.

Jeśli poprawnie przydzieliłeś prawa do zapisu dla katalogów /files, /gimgs i /config pojawi się poniższy ekran.

Wciśnij przycisk Kontynuuj

Pojawi się ten ekran.

Wypełnij pola z danymi i kliknij w Zatwierdź.

Jeśli wszystko było ok pojawi się poniższa informacja.

Przy pierwszym logowaniu należy skorzystać z domyślnego użytkownika: index1 i hasła: exhibit.

Po zalogowaniu należy je od razu zmienić!

UWAGA! Zanim klikniesz w Zaloguj się! pamiętaj o skasowaniu na serwerze pliku install.php znajdującego się w katalogu /ndxz-studio !

Jeśli skasowałeś plik install.php możesz zalogować się do panelu admina.

Konfiguracja

W pierwszej kolejności zmień dane dotyczące logowania, klikając w Preferencje i w polach Login oraz Zmień hasło podaj nowe wartości i zatwierdź klikając w Aktualizacja (zwróć uwagę na wymagane przez indexhibit ilości znaków).

Menu dzieli się na dwa główne działy:

Wystawa – tu dodajesz treść i zarządzasz stroną.
Statystyka – tego objaśniać nie trzeba.

Kliknij w Ustawienia.

Po załadowaniu strony przestaw na Tryb zaawansowany wybierając On oraz w oknie Porządkuj wybierz Sekcjami i wciśnij klawisz Aktualizacja.

• Nazwa Wystawy – to tytuł twojej strony.
• Szablon – umożliwia zmianę szablonu strony. Szablony Eatock i Sample to podstawowe szablony indexhibit. W polu Szablon wybierz Inpink-black, chyba że chcesz korzystać z domyślnych szablonów.
  Jeśli chcecie więcej szablonów dajcie znać w komentarzach.
• Porządkuj – grupuje dodane wystawy w sekcje w układzie chronologicznym wyświetlające rok zamiast nazwy sekcji.
• Tekst przed menu – jest to pole w którym możesz wpisać dowolny tekst (tagi HTML dozwolone). Domyślne znajdują się tam:
• <%obj_name%> – to tag indexhibit, który na stronie zastępowany jest tym co wpisałeś w Nazwa wystawy.
  <a href=’<%baseurl%><plug:ndxz_rewriter url=’/about-this-site/’ />’>O stronie</a> – to link do strony “O stronie”.
  Całość wykasuj.
  Jeśli korzystasz z szablonu Inpink-black, możesz przygotować dowolną grafikę z własnym logo w formacie .png o szerokości 195px (wysokość dowolna), plik nazwać logo.png i zastąpić nim plik znajdujący się na serwerze w katalogu /inpink-black/img (/ndxz-studio/site/inpink-black/img), a pole Tekst przed menu pozostawić puste lub wpisać <a href=’<%baseurl%>’><%obj_name%></a><br>Tu możesz wpisać dowolny tekst.
• Tekst po menu – Domyślne wpisany jest tam Copyright 2007. Możesz wpisać cokolwiek, lub pozostawić to pole puste.

Z prawej strony znajduje się menu Sekcji.

W sekcjach grupowane są wystawy/podstrony na twojej stronie, jest to coś na kształt kategorii. Jeśli przy nazwie Sekcji widnieje XX – oznacz to że ta sekcja ma włączoną funkcję W układzie chronologicznym pokazuj rok – działa tylko kiedy w Porządkuj wybrałeś układ Chronologiczny.

Wykasuj istniejące sekcje On-going oraz Projects.

UWAGA! Nie kasuj sekcji Info.

Kliknij w Edycja przy nazwie sekcji i po załadowaniu strony, kliknij w Skasuj. Wyskoczy okno z ostrzeżeniem, że zostaną skasowane również wszystkie strony/wystawy w tej sekcji. Potwierdź klikając w OK.

Teraz dodaj nową sekcję np. o nazwie Portfolio.

Porządek sekcji – ustala kolejność wyświetlania sekcji w menu. Wybierz 1 (najwyżej) i zatwierdź zmiany klikając w Aktualizacja.

Wejdź w edycję sekcji Info, zaznacz Off w polu Pokaż tytuł sekcji i zatwierdź zmiany klikając w Aktualizacja. Zwróć uwagę że w polu Nazwa katalogu wpisane jest root, a Adres jest twoją domeną. W tej sekcji znajduje się strona startowa twojej strony.

Zarządzanie wystawami/stronami

Przejdź do strony głównej klikając w Wystawy lub Start.

Kliknij w Edycja przy stronie About this site i skasuj stronę klikając w ikonkę kosza.

W tej chwili masz na swojej stronie dwie Sekcje: Portfolio i Info oraz jedną stronę: Main, która jest twoją stroną startową. Nazwa sekcji Info nie jest wyświetlana w menu twojej strony. Ponieważ strona Main jest podlinkowana do znajdującego się w menu logo lub pozostawionego w polu Tekst przed menu linku <a href=’<%baseurl%>’><%obj_name%></a> możesz ją ukryć, dzięki czemu nie będzie wyświetlana jako pozycja w menu.

Przejdź do Edycji strony Main. Kliknij po prawej stronie w Ustawienia dodatkowe. Wybierz On przy Ukryj stronę. Przy okazji możesz skasować lub zastąpić czymś wpis Edit this page. Zapisz ustawienia strony klikając w ikonkę dyskietki.

Dodanie strony do Portfolio

Przejdź do strony głównej klikając w Wystawy lub Start.

Kliknij w Dodaj nową stronę.

Wpisz Tytuł strony np. Wystawa 1 i zatwierdź klikając w Dodaj stronę. Pojawi się okno edycji strony/wystawy.

Po prawej stronie (na żółtym tle) są ustawienia strony:

• Publikuj - jeśli ustawione jest Off, strona nie jest widoczna dla odwiedzających.
• Sposób wyświetlania zdjęć – tu określasz jak prezentowane są obrazy, które dołączysz do tej strony, możesz to zmieniać za każdym razem. Na stronie demo szablonu Inpink-black możesz zobaczyć jak działają wszystkie dostępne w indexhibit sposoby wyświetlania zdjęć.
• Maksymalny rozmiar miniaturki – tu określasz wielkość jaką mają mieć miniaturki. Domyślnie ustawione jest 200px, jeśli chcesz by były mniejsze wybierasz jedną z dostępnych opcji. Pamiętaj że musisz to zrobić zanim zaczniesz dodawać zdjęcia!
• Maksymalny rozmiar obrazów – fullpx – pozostawia zdjęcia w ich oryginalnym rozmiarze, wybranie pozostałych dostosuje przesyłane pliki do wybranej wielkości.
• Kolor tła – możesz określić kolor tła dla strony. Powrót do ustawień domyślnych przez wybranie koloru białego #FFFFFF.
• Obrazek tła – jeśli chcesz by ta strona miała w tle obrazek zamiast koloru załaduj plik (jeśli się rozmyślisz możesz go później skasować). Jeśli chcesz by ten obrazek tworzył tapetę na stronie, musisz kliknąć w Ustawiania dodatkowe i włączyć Powielaj obraz w tle.

Dodawanie zdjęć.

Poniżej pola tekstu znajduje się pole dodawania zdjęć (tylko jpg, png i gif). Możesz dodać dowolną ilość zdjęć. Po kliknięciu w przycisk Wybierz plik, otworzy się okno wyboru pliku z dysku. Jednorazowo można przesłać 6 różnych obrazów. Po wskazaniu na dysku plików należy kliknąć w przycisk Załaduj i poczekać aż pliki zostaną załadowane. Pojawią się ich miniaturki, pod każdą z nich znajduje się link do Edycji, możesz dodać dla każdego obrazu Tytuł i podpis, lub go skasować.

Zdjęcia wyświetlane są w formie jaką wybrałeś w polu Sposób wyświetlania zdjęć.

Dodawanie innych plików.

Jeśli chcesz dodać pojedyncze zdjęcia i umieścić je w tekście lub dodać inne pliki (dozwolone formaty plików: jpg, gif, png, mov, mp3, jar, txt, pdf, doc, xls, swf) skorzystaj z Menadżera plików, kliknij w ikonkę teczki.

W osobnym oknie otworzy się Menadżer plików. Po załadowaniu pliki pojawią się w lewym oknie,

aby je dodać do tekstu (dodawane są w miejscu gdzie zostawiłeś kursor w tekście) należy kliknąć w strzałkę znajdującą się przy nazwie pliku.
W oknie edycji tekstu będzie widoczny jedynie fragment kodu, możesz podejrzeć jak wygląda strona klikając w ikonkę podglądu.

Wszystkie zmiany na stronie należy zapamiętać klikając w ikonkę zapisu (dyskietki).

Sprytne

Jeśli chcesz zmienić kolejność stron, lub przenieść stronę z jednej sekcji do drugiej, złap ją i przeciągnij na miejsce. Podobnie możesz postępować w przypadku zdjęć załadowanych do prezentacji.

Pliki do pobrania

indexhibitv070e-PL – indexhibit z polskim tłumaczeniem + szablon Inpink-black.

inpink-black – szablon Inpink-black.

Skopiuj katalog z szablonem do katalogu /ndxz-studio/site na swoim serwerze. Przejdź do Ustawień indexibit i wybierz załadowany szablon z dostępnych na liście. Podmień plik logo.png w katalogu /ndzx-studio/site/inpink-black/img, pamiętając o tym by szerokość wynosiła 195px, wysokość dowolna.

Linki

indexhibit.org – strona domowa indexibit

in.pinkpixel.pl – demo szablonu Inpink-black

To wszystko?

Nie. W tym artykule starałem się opisać tylko podstawy i pierwsze kroki w indexhbit. Ma być więcej?